Fotografia czy to cyfrowa czy analogowa rządzi się takimi samymi prawami, poniżej kilka pojęć i wskazówek, co one oznaczają:

    -czułość materiału
Czułość tradycyjnego materiału fotograficznego oznacza się wg normy ISO i im wartość jest większa, tym materiał bardziej światłoczuły. Popularne wartości to ISO 100, 200, 400. Pierwsze dwa rodzaje przeznaczone są do wykonywania zdjęć w dobrych warunkach, dobrego oświetlenia, a także do zdjęć robionych z lampą błyskową w małych pomieszczeniach. ISO 400 stosuje się do trudniejszych i gorszych warunków. Istnieją również specjalistyczne filmy o czułości ISO 800 i ISO 1600, jednak są one trudno dostępne. Dla profesjonalnych pozytywowych slajdów czułość wynosi przeważnioe ISO 50. W negatywach wraz ze wzrostem czułości powstaje problem wielkości ziarna, czyli odpowiednika rozdzielczości.

W fotografii cyfrowej występuje również pojęcie czułości, jej wartość w niektórych aparatach sięga ISO 3200, jednak wraz z jej wzrostem nie rośnie ziarmo (nie zmiejsza się rozdzielczość) ale powstają "szumy" na obrazie spowodowane jakością, nagrzaniem i nierównomiernościami w czułości matrycy.

    -czas naświetlania
Czas naświetlania wyraża się w ułamach sekundy i określa jako np. 1/100 1/500 lub potocznie prościej 100, 500. Czas naświetlania określa jak długo otwarta jest migawka aparatu. W standardowych aparatach czasy mieszczą się w granicach 1/15 - 1/1000. Poniżej 1/15 robienie zdjęć bez statywu jest trudne i zdjęcia przeważnie są już poruszone. W każdym aparacie z możliwością podłączenia zewnętrznej lampy błyskowej jeden z czasów oznaczony jest jako do współpracy z nią. Jest to czas całkowitego otwarcia migawki i wtedy następuje zsynchronizowany impuls wyzwalający lampe. Dla tradycyjnych aparatów przeważnie 1/30 lub 1/60, cyfrowe 1/125. Przy krótszych czasach może powstać efekt naświetlenia tylko części kliszy/matrycy. Przy wyborze czasu naświetlania panuje ogólna zasada - im fotografowany obiekt porusza się szbciej względem nas, tym czas naświetlania powinien być krótszy, w innym przypadku możemy mieć rozmyte zdjęcia.
   
    -przesłona
Przesłona służy do ograniczenia ilości światła docierającego do materiału światłoczułego, jak również do kontroli nad głębią ostrości. Im liczba przesłony większa, tym mniej światła dociera do kliszy/matrycy i tym większa głębia ostrości.

    -balans bieli
W kolorowej fotografii analogowej, blans bieli wyrównywany jest w trakcie naświetlania w minilabie. Tam po wprowadzeniu typu filmu, jego maski procesor minilabu dobiera takie wartości naświetleń poszczególnych kolorów, aby (w uproszczeniu) śnieg był biały, trawa zielona a niebo niebieskie. W fotografii cyfrowej korekcji takiej może dokonać od razu aparat automatycznie, bądź wg nastawów, bądź podczas obróbki programami graficznymi lub również w samym minilabie.
   
    -kontrast
W fotografii czarno-białej zmianę kontrastu uzyskiwało się poprzez albo różny sposób wywoływania filmu (gdy np wiedzieliśmy, że zdjęcia będą bardzo mdłe z powodu słabego oświetlenia) lub przez dobór odpowiedniego papieru o odpowiednim stopniu twardości. Oznaczenia były widoczne na opakowaniach papieru w postaci kolorowych pasków, pasek żółty oznaczał papier miękki, czerwony normalny a niebieski twardy. W fotografii cyfrowej kontrast ustawia się w aparacie bądź koryguje programami graficznymi.
 
odbitki
    -powiększalniki
Do domowego studia fotograficznego potrzebny był powiększalnik, dzięki któremu z filmu 35mm można było uzyskać powiększenia odo wymaganej wielkości zdjęć, do zdjęć kolorowych potrzebne był jeszcze filty, ponieważ każdy z kolorów podstawowych naświetlany jest osobno
        -odb. bw
Do uzyskania odbitek tradycyjnych czarno-białych potrzebne są:
    -powiększalnik
    -zegar ciemniowy
    -ramka badź szybka szklana do przyciśnięcia papieru   
    -3 kuwety, 2 pary szczypiec fotograficznych
    -odczynniki wywoływacz, woda, utrwalacz
    -suszarka do zdjęć


        -odb. kolorowe

Odbitki kolorowe tradycyjne, aczkolwiek możliwe do wykonania "w domu" są bardzo uciążliwe ze względu na potrzebę stosowania filtrów, kilku chemii o określonej temperaturze i potrzebie ciemni ze światłem o określonej barwie. Z tego powodu szczegóły pominę.

    - minilaby

Obecnie odbitki najłatwiej wykonujemy zlecając ich wykonanie studiu fotograficznemu, posiadającemu tzw. minilab. Jest to studio do obróbki kolorowych zdjęć umieszczone w jednym urządzeniu. Naświetlanie papieru fotograficznego następuje trzema barwami, w zależności od rodzaju maszyny albo za pomocą matrycy, albo za pomocą światła lasera. Dla domowych odbitek, do formatu 20cm x 30cm to, czy naświetlanie następuje matrycą czy laserem, nie ma praktycznego znaczenia. Różnice są widoczne tylko w dużym powiększeniu dla wprawionego fachowca. Filmy analogowe, jeśli chcemy z nich odbitki, musimy "zeskanować", czyli sprowadzić do postaci cyfrowej. Jest to możliwe również dla starych filmów, nawet czarno-białych w studiach fotograficznych posiadających skaner.

    -nośniki danych, formaty zdjęć

Zdjęcia cyfrowe zapisywane są na kartach pamięci. Obecnie standardem są karty 2-4Gb. Ilość zdjęć, jakie możemy zmieścić na danej karcie zależy od rozdzielczości oraz formatu zdjęcia. Najpopularniejszym formatem jest .jpg - zdjęcia tak wykonane są skompresowane i nadają się do natychmiastowego obejżenia, obróbki programami graficznymi czy też naświetlenia w minilabie. Bardziej wymagający fotograficy zapisują swoje zdjęcia w formacie .raw, który przed dalszą obróbką musi zostać "wywołany" programem graficznym, przeważnie dołączonym do aparatu. Tak zapisane zdjęcia mają lepszą jakość, dają więcej możliwości poprawy parametrów. Jednak dla amatorskich i półprofesjonalnych zastosowań, format .jpg jest wystarczający.